قوانین بازی تخته‌نرد

هدف بازی و وسایل

هر بازیکن پانزده مهره دارد و باید پیش از حریف همه‌ی آن‌ها را به خانه‌ی خودش برساند و از تخته بیرون ببرد. اولین کسی که همه‌ی مهره‌هایش را بیرون برده باشد، برنده است. این بازی ترکیبی از شانس و برنامه‌ریزی است: تاس مسیر را نشان می‌دهد، اما شما تصمیم می‌گیرید چگونه از آن استفاده کنید.

تخته بیست و چهار مثلث دارد که به چهار بخش شش‌تایی تقسیم شده‌اند و یک نوار در وسط، دو نیمه‌ی تخته را از هم جدا می‌کند. دو بازیکن دو رنگ مهره دارند و با دو تاس بازی می‌کنند.

چیدمان اولیه

هر بازیکن مهره‌هایش را همین طور می‌چیند: دو مهره روی دورترین مثلث، که در خانه‌ی حریف است؛ سه مهره روی یک مثلث در بخش بیرونی؛ پنج مهره روی مثلث میانی تخته؛ و پنج مهره در بخش خانه‌ی خودش.

چیدمان دو بازیکن قرینه‌ی هم است و دو نفر در جهت مخالف حرکت می‌کنند: هر کس از خانه‌ی حریف به سمت خانه‌ی خودش می‌آید.

شروع بازی و حرکت

برای شروع، هر بازیکن یک تاس می‌ریزد و کسی که عدد بزرگ‌تر آورده، اول بازی می‌کند و حرکت اولش را با هر دو عدد می‌سازد. پس از آن بازیکن‌ها به نوبت هر دو تاس را با هم می‌ریزند.

هر تاس را جداگانه بازی می‌کنید: عدد روی تاس نشان می‌دهد یک مهره چند مثلث جلو برود. می‌توانید دو عدد را با دو مهره بازی کنید یا هر دو را با یک مهره، به شرط این‌که مثلث میانی (جایی که مهره بعد از عدد اول می‌نشیند) برای نشستن آزاد باشد.

مهره را فقط روی مثلثی می‌توانید بنشانید که خالی باشد، یا مهره‌های خودتان یا فقط یک مهره‌ی حریف روی آن باشد. مثلثی که دو مهره یا بیشتر از حریف دارد بسته است.

اگر دو تاس یکسان بیایند (جفت)، هر عدد را چهار بار بازی می‌کنید. تا جایی که ممکن است باید هر دو عدد را بازی کنید؛ اگر هیچ حرکتی ممکن نباشد، نوبت را از دست می‌دهید.

زدن و نوار وسط

مهره‌ی تنها روی یک مثلث را مهره‌ی تنها می‌گویند. اگر یکی از مهره‌هایتان روی مثلثی بنشیند که فقط یک مهره‌ی حریف دارد، آن را زده‌اید: مهره‌ی حریف برداشته می‌شود و روی نوار وسط می‌نشیند.

مهره‌ی زده‌شده باید پیش از هر حرکت دیگری دوباره وارد تخته شود، آن هم در خانه‌ی حریف. عددی که روی تاس آمده مشخص می‌کند روی کدام مثلث وارد می‌شوید: عدد یک روی دورترین مثلث (همان جایی که دو مهره‌ی شروع شما بود)، عدد شش روی مثلث ششم. اگر آن مثلث بسته باشد، آن عدد را نمی‌توانید بازی کنید و اگر هیچ جایی باز نباشد، نوبت را از دست می‌دهید.

دیوار ساختن

دو مهره یا بیشتر روی یک مثلث آن مثلث را برای حریف می‌بندد. اگر چند مثلث پشت سر هم ببندید، دیواری می‌سازید که عبور مهره‌های حریف را سخت می‌کند، و هر چه دیوار بلندتر باشد حریف عددهای بزرگ‌تری لازم دارد تا از آن بپرد. دیوار شش مثلثی کاملاً راه را می‌بندد و یکی از مهم‌ترین برنامه‌های تخته‌نرد است. مهره‌های حریفی که پشت چنین دیواری گیر کرده‌اند، تا وقتی دیوار را نگه دارید راه به جایی ندارند؛ پس ساختن دیوار هم دفاع است و هم حمله.

بیرون بردن مهره‌ها

تا همه‌ی پانزده مهره‌تان در بخش خانه‌ی خودتان نباشند، نمی‌توانید مهره بیرون ببرید. وقتی همه‌ی مهره‌ها به خانه رسید، با هر عدد تاس مهره‌ای را که دقیقاً به همان تعداد از بیرون تخته فاصله دارد، برمی‌دارید.

اگر روی آن مثلث مهره ندارید، باید مهره‌ای را از مثلث دورتر به اندازه‌ی عدد تاس جلو ببرید. اگر مهره‌ی دورتری هم نباشد، دورترین مهره‌ای را که دارید بیرون می‌برید. اگر در این مرحله مهره‌ای از شما زده شود، باید دوباره وارد تخته شود و به خانه برگردد تا بیرون بردن ادامه پیدا کند.

برنده شدن

کسی که زودتر همه‌ی پانزده مهره‌اش را بیرون ببرد، بازی را می‌برد. چون تاس تا آخر بازی نقش دارد، بازیکن عقب‌مانده هم تا لحظه‌ی آخر شانس برگشتن دارد.

نکته‌هایی برای بهتر بازی کردن

چند اصل ساده برای شروع:

• مهره‌ی تنها را تا جای ممکن در معرض زدن نگذارید، به خصوص نزدیک مهره‌های حریف.
• مثلث‌های کنار هم را ببندید تا راه حریف تنگ شود.
• پیش از دویدن، حریف را بسنجید: وقتی جلو هستید، مهره‌ها را به خانه برسانید و وقتی عقب هستید، بمانید و برای زدن کمین کنید.
• در بخش خانه‌ی خودتان مهره‌ها را روی مثلث‌های مختلف پخش کنید تا هنگام بیرون بردن، هر عدد تاس به کارتان بیاید.

تخته‌نرد در بردبازی

در بردبازی تخته‌نرد دو نفره است و آنلاین با یک حریف بازی می‌کنید یا برای تمرین مقابل ربات می‌نشینید. بازی مستقیم در مرورگر اجرا می‌شود، بدون نصب برنامه.

واژه‌نامه تخته‌نرد

مثلث

هر یک از بیست و چهار خانه‌ی مثلثی روی تخته که مهره‌ها روی آن می‌نشینند.

خانه‌ی خودی

بخش آخر مسیر شما؛ مهره‌ها باید همه در آن جمع شوند تا بیرون بردن شروع شود.

نوار وسط

نوار بین دو نیمه‌ی تخته؛ مهره‌ی زده‌شده روی آن می‌نشیند.

مهره‌ی تنها

مهره‌ای که تنها روی یک مثلث نشسته و می‌توان آن را زد.

زدن

نشستن روی مهره‌ی تنهای حریف و فرستادن آن به نوار وسط.

جفت

آمدن دو تاس یکسان که چهار بار حرکت می‌دهد.

بیرون بردن

برداشتن مهره‌ها از تخته پس از رسیدن همه به خانه‌ی خودی.